Teatr w koszyczku. Zróbmy sobie przedstawienie.

Ewa Abramczyk-Boguszewska

Bardzo podobają mi się te bajki - mówi z przejęciem Michasia Sikorska. Dlaczego? - Bo są inne niż w telewizji i to jest w nich najfajniejsze!

Katarzyna Torzewska z wykształcenia pedagog, a z zamiłowania „opowiadacz bajek" ma grono swoich wiernych fanów. W księgarni „Gratka" najmłodsi mogą oglądać specjalnie przygotowane dla nich przedstawienia. Anna Sikorska przychodzi tutaj ze swoimi dziećmi: Michasią, Ignasiem i Anielką. - Odpowiada nam ta kameralna atmosfera - mówi. - Dzieci dobrze się tu czują. Bajki po prostu im się podobają.

Stoliczku, odkryj się!

Nie jest to zwykły spektakl. Dzieci nie muszą siedzieć na widowni i grzecznie oglądać tego, co się dzieje na scenie. Mogą włączyć się w opowiadanie bajek. Dotknąć figurek, które „grają" w przedstawieniu, Funkcję sceny pełni stół, kurtyny - jedwabna zasłona.

Każde spotkanie to zabawa. Tym razem dzieci będą oglądać bajkę o kmiotku i soczewicy. Które dziecko dziś wie, co to soczewica i kim jest kmiotek?

Dlatego najpierw krótka lekcja. Do rąk widzów trafiają woreczki. Co w  nich jest?

- Ziarenka!

- Jakie?

- Okrągłe i twarde - wołają dzieci.

- Wcale nie, one są trochę miękkie - protestują inne maluchy.

- Mogę je polizać?

- A co to jest?

- Soczewica, która zagra w następnej bajce -wyjaśnia pani Kasia.

I tak zaczyna się opowieść o leniwym kmiotku, któremu nie chciało się wsypać ziaren do worka. W końcu jednak przekonał się, że warto zabrać się do pracy, a z pomocą przyjaciół wszystko pójdzie jak z płatka.

- A soczewica nie chce do wora - chór dziecięcych głosów powtarza refren bajki.

Mały chłopczyk uparcie podchodzi do stołu - sceny. Jest wyraźnie zainteresowany figurkami zwierząt. - Zostaw, nie przeszkadzaj - upomina go mama. Maluch jednak nie rezygnuje, a przedstawienie trwa nadal.

Wszystkim żal, gdy się kończy.

- Bajeczka się skończyła. Była miła czy niemiła?

- Miła!!

- Ba widowni jest Marianna Torzewska, córka pani Kasi. Co najbardziej lubi w przedstawieniach mamy? - Figurki. Podobają mi się, bo są własnoręcznie zrobione. Takich nie można kupić w sklepie.

Siła wyobraźni

To dzieci - trzynastoletni Antek, dziewięcioletnia Marianna i najmłodsza, pięcioletnia Aniela - są doradcami pani Kasi. - Antek najmniej angażuje się w moje przedstawienia z racji swojego wieku - śmieje się jego mama. - Czasami więc proszę dziewczyny o radę. Efekt prób moje dzieci widzą jednak w dniu premiery. Gdy ćwiczę, wiedzą, że mamie nie można przeszkadzać. Muszę przemyśleć, jak powinny poruszać się figurki, przećwiczyć tekst, dostosować piosenki, jak zbudować nastrój całej opowieści.

- Dzieci trochę pomagają w przygotowaniu figurek. Ich zrobienie wymaga czasu i staranności. Postaci szyję z naturalnych materiałów - wełny, bawełny, płótna i filcu.

Do wykonania zwierząt używam runa owczego, które filcuje - pani Kasia zdradza tajniki swojej pracy. - Rekwizyty są skromne. Chcę bowiem pokazać dzieciom, że w domu też mogę przygotować sobie teatrzyk, który niewiele kosztuje. Przedstawienie ma być dla nich inspiracją do podejmowania różnych prób.

Lalki nie mają rysów twarzy. Dorosły od razu tego nie zauważa. Dzieci, to co innego. - Czasami pytają, dlaczego lalki nie mają buzi. Tłumaczę, że występują przecież w różnych okolicznościach. Czasem są wesołe, innymi razem smutne. Nie mogą więc być, na przykład zawsze uśmiechnięte. To dzieci w wyobraźni nadają lalkom wyraz twarzy, w zależności od nastroju opowieści.

Opowieści sprzed lat

Dekoracje są lekkie i zwiewne. Są też wyroby z gliny i dary natury. A najciekawsze jest to, ze cały teatrzyk można zmieścić w koszyczku. Z nim pani Kasia zawitała też do zaprzyjaźnionych przedszkoli i szkół. Dzięki niej maluchy żyjące w epoce komputerów i telewizji mają okazję poznać polską klasykę. - Ożywiam nieco zapomniane bajki - mówi pani Kasia. - Nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele mamy pięknych, polskich utworów. Z mądrym morałem, bardzo czytelnym dla dzieci. Taka jest, na przykład twórczość Antoniego Glińskiego, który napisał bajkę o kmiotku i o soczewicy.

Dodatkową atrakcję dla dzieci są piosenki ludowe, tematycznie połączone z przedstawieniami. - Podoba mi się, jak ta pani śpiewała - mówi Ignaś Sikorski.

- Bo pani śpiewa, rusza się, a gdy trzeba - udaje zwierzęta.

Najbliższe przedstawienie w „Gratce" już dziś. Tym razem maluchy będą słuchać opowieści o kwiecie paproci, przygotowanej w oparciu o baśń Józefa Ignacego Kraszewskiego. Na spektakl może wybrać się każdy, kto ma ochotę. Wstęp jest wolny.

Katarzyna Torzewska

Absolwentka pedagogiki specjalnej, współtworzyła Ośrodek dla Dzieci Autystycznych w Bydgoszczy. Ukończyła studia podyplomowe z edukacji przedszkolnej w wczesnoszkolnej. Wraz z muzykiem - Jolantą Gawryłkiewicz, napisała projekt dla Fundacji Kreatywnej Edukacji związany z upowszechnieniem bajki i tradycyjnej muzyki polskiej. Przedstawienia oglądali w Bydgoszczy mali pacjenci w szpitalach, mieszkańcy Domu Małego Dziecka, Domu Samotnej Matki, dzieci ze świetlic środowiskowych. Obecnie prezentowane są w księgarni „Gratka" przy ulicy Jezuickiej w Bydgoszczy. Teatrzyk w koszyczku mogą mogą także zapraszać szkoły i przedszkola. Jego autorka współpracuje z księgarnią „Kolorowa" w Bydgoszczy.

Inicjatywa w rękach rodziców. Nieformalna grupa "Rodzic działa" zabiera coraz donośniej głos w sprawach związanych z dziećmi

Źródło: http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100224/BYDGOSZCZ01/403440790

(domi)

Przedszkole, w którym będą uczyć panie, pragnące wrócić na rynek pracy, kawiarnia przyjazna maleństwom, tematyczny plac zabaw na Wyspie Młyńskiej - to tylko kilka pomysłów, które "działający rodzice” już niebawem wcielą w życie.

Nieformalna grupa rodziców działa pod egidą Fundacji Kreatywnej Edukacji, której prezesuje Jolanta Gawryłkiewicz.

Aktywni działają

- Jako "rodzice” nie mamy jednolitej struktury. Współpracujemy za to z różnymi instytucjami, a naszym celem jest poprawa jakości dzieciństwa naszych latorośli - tłumaczy Jola.

Zebrali się po raz pierwszy we wrześniu i od razu zabrali się do akcji.

- Jako, że w naszym mieście mało jest teatrzyków, koncertów dla dzieci, postanowiliśmy sami tworzyć dla naszych maluszków przedstawienia. We współpracy z Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy organizowaliśmy mikołajki. Od wczoraj wiem, że udało nam się pozyskać z Urzędu Miasta dotacje w wysokości 10 tysięcy na dalsze imprezy kulturalne dla dzieci - cieszy się.

Wspierają ratusz

Rodzice mocno współpracują z bydgoskim ratuszem. Joanna Gawryłkiewicz: - Nasze oddolne inicjatywy mają zasilać koncepcje inwestycyjne urzędników. Często są one nietrafione, ponieważ nie ma specjalnych sondaży, w których wyraźnie widać by było, na czym bydgoszczanom zależy. My robiliśmy takie badania. Mamy też platformę komunikacyjną www.rodzicdziala.pl, na której rodzice wpisują swoje pomysły, idee, porady - wylicza.

Poza tym spotykają się kilka razy w miesiącu, by omówić palące kwestie i działać bez ociągania. Już za dwa tygodnie kolejne spotkanie. Tym razem w "Czarze dziecka” na Miedzyniu. - Staramy się nie separować maluchów od dorosłych i zwykle spotykamy się z pociechami. W "Czarze dziecka” będziemy dopieszczać wniosek o stworzenie nowatorskiego przedszkola. Ma to być miejsce dla kobiet, które pragną wrócić na rynek pracy. Realizowałyby się tam zawodowo i poczuciu wsparcia i ciepła. Mamy już obiecany lokal przy ulicy Reja 7.

Miasto przeznaczyło również miejsce przy starówce, którego przeznaczeniem ma być kawiarnia przyjazna dzieciom. - W której nie paliłoby się papierosów, organizowalibyśmy teatrzyki, koncerty dla dzieci, spotkania dla rodziców przy pysznej kawie i ciastku. Takiego miejsca brakuje w Bydgoszczy. Chcemy by była to wizytówka naszego miasta - tłumaczy Gawryłkiewicz.

Grupa "Rodzic działa” planuje na swojej stronie zamieścić wykaz miejsc przyjaznym dziecku.

- W których można malucha przewinąć, nakarmić, w atmosferze spokoju i przyjaźni - proponuje Gawryłkiewicz. - Lokale te oznaczymy specjalnym logotypem.

Rodzice mają też pomysły dotyczące zagospodarowania nowopowstających placów zabaw. - Pragniemy, by były one jakoś wyróżnione tematycznie. By nasze dzieci mogły się tam bawić i uczyć - kończy Gawryłkiewicz. 

Rodzic Działa - inicjatywa młodych matek

Pierwsza była Jolanta Gawryłkiewicz, ekonomistka i muzyk, mama 3,5-letniej Tosi. Na początek wrzuciła do internetu ankietę dla bydgoskich rodziców. Spytała, co im w mieście przeszkadza (szkło i niedopałki na placach zabaw) i czego oczekują (cyklicznych spotkań dla matek i warsztatów dla ojców, miasteczka rowerowego, koncertów muzycznych dla maluchów, dostosowania menu w restauracjach dla kilkulatków, wycieczek po mieście i okolicy z dziećmi). Dostała kilkadziesiąt odpowiedzi. 

Źródło: Gazeta Wyborcza Bydgoszcz

Nowy artykuł w Qlturce: Muzyka od kołyski czyli Bebe PlimPlim.

Zapraszamy do przeczytania relacji z warsztatów prowadzonych przez naszych przyjaciów z Portugalii w ramach XIII Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży Korczak - Companhia de Música Teatral.

BebePlimPlim

II edycja kursu "Improwizuję czyli Audiuję".

W sobotę, 26 września 2009, uczestnictwem w zajęciach umuzykalniających dla małych dzieci, rozpoczął się w Fundacji Kreatywnej Edukacji w Bydgoszczy kurs „Improwizuję czyli Audiuję”, nad którym patronat objął portal Qlturka.
Kurs to szansa, by w ciągu roku zmierzyć się z teorią uczenia się muzyki E.E. Gordona.
Staramy się wykształcić osoby, które będą jak najlepiej uczyły niemowlęta i dzieci do 6 roku życia. Naszym celem jest to, by placówek zajmujących się podobną działalnością powstawało w Polsce więcej.  Realizujemy kurs we współpracy z Polskim Towarzystwem E.E.Gordona, którego certyfikat otrzymają uczestnicy zajęć po ich odbyciu. Na szkolenie zapisało się 18 osób się z całej Polski: od Opola, Wrocławia, po Gdańsk. Dwadzieścia ze 160 godzin zajęć to praktyki, czyli obserwację, prowadzenie, przygotowywanie zajęć umuzykalniających. W programie przewidziano m.in. zapoznanie się z etapami audiacji wg Gordona, metodykę zajęć umuzykalniających, naukę improwizacji.

Zajęcia prowadzą m.in. dr Ewa Klimas-Kuchtowa z Instytutu Psychologii Stosowanej UJ, dr Wojciech Jankowski - emerytowany docent AMFC w Warszawie i honorowy członek Gordon Institute for Music Learning, tancerka Emilia Kubik, swoim warsztatem nawiązująca do choreografa Rudolfa Labana.

Najwięcej kursantów to młode mamy, które maja największą motywację, by pielęgnować i rozwijać zdolności muzyczne swoich dzieci.
- W maju brałam udział w seminarium gordonowskim w FKE, po czym zapisałam się na ten kurs – mówi Joanna Kiełbiewska z Warszawy, mama 22-miesięcznej Alicji. – To bardzo ciekawe, inne podejście do muzyki i jej uczenia. Spotykałam się z różnymi formami kształcenia muzycznego dzieci i jest to jedyna forma, której efekty widzę. Sama uczę i obserwuję, jak dobrze ta metoda wpływa na dzieci.

Na kurs zapisała się także Joanna Tułodziecka, dyrektor szkoły Peek-a-boo w Bydgoszczy.
- Zależało mi, jako osobie prowadzącej szkołę językową dla dzieci, na pomyśle na zajęcia rozwojowe. Koleżanka, która skończyła taki kurs, poleciła mi FKE. Na spotkaniach  umuzykalniających dzieci wpadają w taki pozytywnie rozumiany trans, klaszczą, chodzą w rytm muzyki i wyczulają się w ten sposób na dźwięk. Pośrednio wpływa to na ich zdolność rozwijania umiejętności słuchania i mówienia w języku obcym.

Chociaż nie ma badań potwierdzających zależność między uzdolnieniami muzycznymi i łatwością uczenia się języków obcych, na pewno rozwijając słuch naszych pociech ułatwiamy im poznawanie niuansów wymowy, co potwierdzają logopedzi polecający zajęcia dla swoich podopiecznych. Przede wszystkim jednak uczymy muzyki dla samej muzyki, bo uważamy, że jest ona tego warta.

reportaż_Zajęcia_umuzykalniające

Bydgoszcz miastem przyjaznym dla Maluchów

Anna Twardowska

2009-09-04, ostatnia aktualizacja 2009-09-04 15:17

Taki cel stawia przed sobą Jolanta Gawryłkiewicz z Fundacji Kreatywnej Edukacji. - Szukam instytucji, które mi w tym pomogą oraz osób z niebanalnymi pomysłami - mówi "Gazecie".

Radio Pik (Patron medialny Europejskiego Seminarium Gordonowskiego) - o Teorii Edwina Eliasa Gordona

Są prekursorkami - prowadzą zajęcia umuzykalniające według teorii Edwina Gordona. Brzmi może tajemniczo, choć wcale nie jest skomplikowane.  Profesor Gordon to twórca teorii uczenia się muzyki od momentu narodzin, a nawet w czasie ciąży.

Profesor Gordon, propagator uczenia muzyki niemowląt i małych dzieci twierdzi, że najważniejszym okresem dla uczenia się jest czas od pierwszych chwil po urodzeniu  do ukończenia trzeciego roku życia.  Dlatego podczas jedynych tego typu zajęć w regionie można spotkać mamy z małymi dziećmi, a nawet kobiety w ciąży.

Zajęcia prowadzi Jolanta Gawryłkiewicz.

Nie tylko! lista pozostałych propagatorów Teorii E.E. Gordona jest długa. W nagraniu wzięły udział osoby z kursu Improwizuję czyli audiuję: Kornelia Weronika Orwat z Warszawy oraz Barbara Szymkiewicz z Leszna. A uczestników jest 19 - z całej Polski!

Posłuchaj: Audycja Popołudnie_z_nami Magdy Jasińskiej

Dziecko w świecie muzyki

"Dziecko w świecie muzyki" to artykuł, zamieszczony na portalu Qlturka.pl dotyczący zagadnień wchodzenia dziecka w otaczający go świat dźwięków. Sam portal jest niezwykle ciekawą inicjatywą - zapraszamy do zapoznania się z artykułem i bogactwem tematów opublikowanych na tej stronie.

Qlturka

---

 

Miniprzedszkola, klęski urodzaju nie ma

Marcelina Szumer

2008-11-02, ostatnia aktualizacja 2008-11-03 00:32

Dziesięć miesięcy po poluźnieniu prawnych obostrzeń wciąż powstaje niewiele domowych przedszkoli

Fot. Agnieszka Kosiec / AG

Przedszkole w Zielonej Górze

ZOBACZ TAKŻE

• Mały drink dobry dla dziecka? (03-11-08, 19:16)
• PO boi się rodziców? (29-09-08, 21:24)
• Rodzice apelują: nie uczcie się na naszych dzieciach (28-09-08, 20:59)
• Partia mamy i taty walczy o maluchy (21-09-08, 21:41)
• Kościół pomoże przedszkolakom (26-08-08, 21:39)
• Jest szkoła, będą przedszkola? (02-07-08, 22:22)
• Łatanie przedszkolnych dziur (30-06-08, 19:16)
• Żłobki i przedszkola na uczelniach zachęcą do rodzenia dzieci? (02-08-07, 06:27)

Pierwsze domowe przedszkole w Bydgoszczy

Emilia Iwanciw

2008-09-23, ostatnia aktualizacja 2008-09-23 17:16

W Bydgoszczy powstało pierwsze alternatywne przedszkole o nazwie Uniwersytet Dziecięcy. Rodzice są zachwyceni. - Nie ma rygoru, każde dziecko traktowane jest indywidualnie, a atmosfera jak w domu - chwalą

Fot. Arkadiusz Wojtasiewicz / AG

Miniprzedszkole Fundacji Kreatywnej Edukacji mieści się w prywatnym mieszkaniu przy ul. Kordeckiego 16/1. Na zdjęciu: Agnieszka Chełkowska-Madej (z lewej) i Agnieszka Łączna podczas zabaw z dziećmi

ZOBACZ TAKŻE

• We Wrocławiu się udało (23-09-08, 17:17)

Od tego roku osoby prywatne, firmy, organizacje pozarządowe, a nawet parafie mogą prowadzić domowe przedszkola. Jest to możliwe, bo właśnie wchodzą w życie nowe przepisy prawne. Ministerstwo Edukacji Narodowej w czerwcu wydało rozporządzenie o tzw. alternatywnych formach wychowania przedszkolnego, które znacznie łagodzi obowiązujące dotychczas wymogi lokalowe. Nareszcie rodzice będą mogli zostawić dziecko pod profesjonalną opieką tylko na kilka godzin, tyle razy w tygodniu, ile zechcą. Pod warunkiem że znajdą się osoby, które będą chciały otworzyć takie placówki.

W Bydgoszczy jako pierwsza zadania podjęła się Fundacja Kreatywnej Edukacji, która do tej pory zajmowała się głównie umuzykalnianiem niemowląt. Właśnie utworzyła Uniwersytet Dziecięcy. Maluchy w wielu od 2,5 do 5 lat mogą uczestniczyć w zajęciach przez cztery godziny dziennie. Uczą się francuskiego, angielskiego, muzyki, biorą udział w warsztatach teatru tańca i zajęciach przyrodniczych. Na tych ostatnich same sadzą rośliny: słoneczniki i brokuły, a potem patrzą, jak rosną. Zajęcia odbywają się w prywatnym mieszkaniu Jolanty Gawryłkiewicz - prezes fundacji. Dzieci jednego dnia maksymalnie jest 13. Opiekują się nimi dwie wykwalifikowane wychowawczynie, trzecia prowadzi zajęcia.

- Stworzyliśmy Uniwersytet Dziecięcy nie tylko ze względu na brak miejsc w przedszkolu - tłumaczy Gawryłkiewicz. - Naszym zdaniem, dla maluchów o wiele lepszym rozwiązaniem niż tradycyjne, są alternatywne miniprzedszkola. Te pierwsze, przez dużą ilość dzieci nie mają szansy poświęcić dzieciom tyle uwagi, ile potrzebują, pozwolić na samodzielne eksperymenty i rozwijanie wyobraźni. Przy takiej ilości dzieci wiele czasu pochłania po prostu utrzymanie dyscypliny.

Zajęcia w alternatywnym przedszkolu odbywają się w oparciu o zasady pedagogiki Marii Montessori. Metoda ta kładzie nacisk na swobodny rozwój dzieci. Przeciwstawia się systemowi szkolnemu, tłumiącemu aktywność maluchów, którego symbolem była dla Montessori szkolna ławka. Głównym zadaniem tego rodzaju edukacji jest wspieranie spontaniczności i twórczości dzieci, nietłumienie ich energii i radości naturalnie wpisanej w dzieciństwo. - Dzieci uczą się u nas poprzez samodzielne eksperymenty metodą prób i błędów - wyjaśnia Gawryłkiewicz. - To wychowanie w oparciu o zasadę: daj mu czas, by mógł zrobić to sam.

Na zajęciach Uniwersytetu Dziecięcego panuje domowa atmosfera. Wszyscy rodzice się znają i wymieniają doświadczeniami. Opieka w domowym przedszkolu kosztuje ich tyle samo, ile w tradycyjnym (około 300 zł za miesiąc).

Sylwia Piekut-Burzyńska, której 2,5-letnia córka jest jedną ze "studentek", jest zachwycona miniprzedszkolem. - Edukacja odbywa się tutaj zawsze w formie zabawy, i to jest fantastyczne - mówi. - Kiedy dzieci np. poznają warzywa, to nie z obrazków, ale każde oglądają, wąchają, dotykają, smakują. Poza tym każdy maluch jest traktowany indywidualnie. Dzieci nie są zmuszane do jedzenia czy korzystania z toalety na zawołanie. Taka metoda moim zdaniem lepiej wpływa na dziecko niż działanie z odgórnie założonym harmonogramem, jak ma to miejsce w tradycyjnym przedszkolu.

W najbliższych latach podobne placówki będą mogli otwierać wszyscy chętni, którzy znajdą lokal i wykwalifikowaną kadrę do opieki nad dziećmi. Osoby, które zdecydują się prowadzić miniprzedszkole, mają szansę uzyskać dotację od gminy. Nowy program wszedł w życie dopiero latem i ruszył pełną parą na razie tylko we Wrocławiu. W pozostałych miastach, w tym w Bydgoszczy, dopiero raczkuje.

Źródło: Gazeta Wyborcza Bydgoszcz

Gazeta Pomorska 8 kwietnia 2008

Edukacja. Ucz dziecko muzyki jeszcze w brzuchu.

Zabawa z dźwiękami

W zajęciach Fundacji Kreatywnej Edukacji udział biorą nawet kilkutygodniowe maluchy.

Czy kilkutygodniowy niemowlak może uczestniczyć w zajęciach umuzykalniających? Fundacja Kreatywnej Edukacji pokazuje, że tak.

Joachim ma dopiero 4 miesiące, więc trudno zapytać go o wrażenia, ale patrząc na uśmiechniętą minę malucha, chyba jest zadowolony. Podobnie jak jego mama Adrianna, która po raz pierwszy przyszła na zajęcia umuzykalniające do siedziby Fundacji Kreatywnej Edukacji. Namówiła ją koleżanka Justyna Górska. – Mój Antoś przychodzi na zajęcia od roku – odpowiada pani Justyna. – Jest bardziej odważny bardziej otwarty na inne dzieci – dodaje. Najmłodszy uczestnik zajęć miał tygodni.

Na pomysł stworzenia zajęć umuzykalniających Jolanta Gawryłkiewicz, prezes fundacji, wpadła, kiedy była w ciąży z Tosią. Dziś dziewczynka ma rok i 9 miesięcy. Widać, że świetnie się bawi, kiedy jej mama prowadzi zajęcia, powtarza wypowiadane przez nią dźwięki. – Uwielbia śpiewać. Kiedy skończyła rok, potrafiła powiedzieć fragmenty „Lokomotywy” Tuwima na pamięć. Pewnie nie wszyscy wiedzą, ale zdaniem psychologa Edwina Gordona, wrażliwość muzyczna dziecka kształtuje się jeszcze w brzuchu mamy – odpowiada Jolanta Gawryłkiewicz. – Dzięki takim zajęciom jak nasze, kształtuje się aparat słuchowy malucha, co może pomóc w nauce na przykład języka obcego. Łatwiej nauczyć nam dziecko koncentracji, kontaktu z drugim człowiekiem, czego naszym pociechom często brakuje, zanim pójdą do przedszkola – dodaje Gawryłkiewicz.

Zajęcia umuzykalniające odbywają się w środy i czwartki o godz. 16.30 u 17.30 siedziba Fundacji Kreatywnej Edukacji, ul. Kordeckiego 16/1.

Anna Stasiewicz

Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć

Gazeta Pomorska piątek, 4 kwietnia 2008 Paweł Marwitz

Toruń – okolice

Edukacja. Nowatorskie pomysły.

Potrzebna muzyka

Chcesz, aby twoje dziecko szybciej się rozwijało, było twórcze i miało zdolności do improwizacji, zacznij edukację za pomocą muzyki już od pierwszego miesiąca jego życia.

W Toruniu od kilku miesięcy zajęcia dla niemowląt i małych dzieci prowadzi Fundacja Kreatywnej Edukacji. Wspomaga ona rozwój małych dzieci na podstawie teorii profesora Gordona, która w skrócie polega na kierowaniu rozwojem dzieci dzięki muzyce.

We wczesnym dzieciństwie – do 18 miesiąca życia – dzieci chłoną najwięcej informacji, ale zakodowanych w muzyce. Nie są w stanie na tym etapie wzrostu doszukać się treści, dlatego tak ważną rolę przypisuje się muzyce, w której poza aspektem melodycznym istotne znaczenie ma rytm. Muzyka ma znaczący wpływ na rozwój dziecka już nawet w okresie prenatalnym i pierwszych miesiącach po narodzinach. U małych uczestników zajęć obserwuje się zwiększoną płynność mowy, lepszą dykcję a także większe zdolności koncentracji.

Dzięki specjalnym zajęciom budujemy dzieciom tzw. słownik muzyczny, który jest podstawą do dalszej twórczości i improwizacji – wyjaśnia Daniela Wyrbińska, prowadząca zajęcia z dziećmi. – Muzyka rozwija ich wrażliwość, pobudza je. Dziecko staje się bardziej otwarte, a przy tym ma kontakt ze swoimi rówieśnikami. To pozwala lepiej przygotować maluchy do dalszej edukacji.

Zajęcia odbywają się w małych grupach, konieczne jest czynne uczestnictwo rodziców, z których najmłodsi w głównej mierze biorą przykład.

Muzyka przekazywana dzieciom jest dostosowana w tonacjach odpowiednio do ich wieku, czyli w przedziale pięciu dźwięków, które dzieci są w stanie powtórzyć.

Nie oczekujemy, aby dzieci od razu zaczęły śpiewać. To musi być ich spontaniczna reakcja – mówi Daniela Wyrbińska. – W trakcie zajęć dziecko coraz mocniej się angażuje, z czasem interpretując otrzymywaną muzykę na swój indywidualny sposób. Spotkania nie polegają na odsłuchiwaniu muzyki, ale też „podawaniu” dzieciom żywej muzyki, z różnych instrumentów.

Oprócz tego dla najmłodszych odbiorców fundacja organizuje specjalne koncerty.

W prowadzeniu edukacji najmłodszych, pomaga też bydgoski Ratusz. Tam fundacja działa prężnie już od kilku lat.

Od września ubiegłego roku fundacja ruszyła z zajęciami dla jednej grupy w Toruniu. Sporym wydatkiem dla organizacji jest koszt wynajęcia sali. Członkowie fundacji nie kryją, że liczą na wsparcie toruńskich władz miasta w rozszerzeniu tego nowatorskiego projektu na terenie Torunia. Teraz fundacja zamierza swoją ofertę zaproponować żłobkom i przedszkolom. Trzymiesięczny cykl zajęć to koszt 300 zł, godzina to wydatek 25 zł.

- Aby zobaczyć efekty u dzieci trzeba być cierpliwym, stąd proponujemy trzymiesięczne spotkania – dodaje Daniela. – Mamy nadzieję, że uda się nam niebawem obniżyć koszty zajęć tak, aby były one dostępne dla większej grupy odbiorców.

Każdy kto chce się przekonać jak to działa może przyjść na zajęcia umuzykalniające, które odbywają się w Toruniu, w każdą sobotę w siedzibie Młodzieżowego Domu Kultury przy ulicy Przedzamcze 11/15 od godziny 10.00.

Dozwolone do lat sześciu

dh, Wtorek, 29 Stycznia 2008

„Świąteczne spotkanie z Nutką Milutką” to tytuł zajęć muzycznych zorganizowanych w Pałacu Młodzieży w Bydgoszczy dla niemowląt i małych dzieci.

Muzycy występujący dla maluchów w Pałacu Młodzieży przebrani byli za anioły. Spotkanie odbywało się w świątecznej atmosferze /Fot. Dariusz Bloch

Pomysłodawczynią imprezy jest Mirosława Gawryłkiewiczowa, znana najmłodszym jako Nutka Milutka: muzyk, pedagog, autorka bajek, piosenek, książek z kręgu literatury dziecięcej oraz nauczyciel akademicki KPSW i UKW. Jest również współzałożycielką i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa E.E.Gordona. Organizacja od 1998 roku prowadzi edukację muzyczną dla dzieci.

- W niedzielę do wspólnej zabawy zachęcali studenci pedagogiki wczesnoszkolej i wychowania muzycznego UKW, którzy śpiewali kolędy.Towarzyszył im Bydgoski Chór Gospel pod dyrekcją Piotra Pawlickiego -mówi jedna z organizatorek spotkania, Jolanta Gawryłkiewicz, prezes Fundacji Kreatywnej Edukacji. W spotkaniu uczestniczyli również rodzice i opiekunowie dzieci.(dh)

---

 

Źródło: Gazeta Wyborcza

---

Niemowlęta na lekcjach z umuzykalnienia

Aleksandra Lewińska

2007-09-12, ostatnia aktualizacja 2007-09-12 10:47

Na zajęcia z muzyki rodzice zabierają niemowlęta. - Jeśli nawet dzieckow przyszłości nie zostanie wokalistą czy wirtuozem, to dzięki nauce rytmów i melodii szybciej zacznie mówić - przekonują specjaliści.

Fot. Arkadiusz Wojtasiewicz / AG

Jolanta Gawryłkiewicz (z lewej) i Dobrochna Białczyk są przekonane, że dzięki zajęciom umuzykalniającym dzieci są bardziej śmiałe i łatwiej nawiązują kontakty z rówieśnikami.

Jak rozniecić muzykalność w dziecku i pobudzić rozwój? Mały poradnik dla rodziców i opiekunów.

www.madredziecko.com

Dlaczego muzyka jest ważna w okresie prenatalnym oraz niemowlęcym? patrz portal o edukacji i rozwoju dzieci

www.madredziecko.com

"Gazeta Pomorska", 9 kwietnia 2007 r.

EDUKACJA. Nowatorska teoria uczenia się muzyki praktykowana w Inowrocławiu

Dzidzia słyszy lepiej niż myślisz

Instruktorzy przekonują, że dzieciom "bombardowanym" odpowiednimi dźwiękami dajemy większą szansę na sukces.

- Ciekawe te zajęcia. Wspaniała integracja. Korzystają dzieci, ale i rodzice coś z tego wynoszą - mówi Henryk Drabiński, tato, który bacznie obserwuje, jak żona zgodnie z sugestiami instruktorki, Jolanty Gawryłkiewicz, bawi się ze swoim brzdącem. Śpiewa,tańczy, faluje.

Ciężko oddycha również Maria Maza. Właśnie zakończyła ćwiczenia z córeczką. - Dla dzieci, które są zbyt małe, by chodzić na zajęcia przedszkolne, w Inowrocławiu nie ma zbyt wiele ofert. Z dużym entuzjazmem podeszłam do tego kursu. Najbardziej cieszy mnie to, że moja córka ma kontakt z innymi dziećmi - mówi Maria Maza.

Teoria profesora Gordona

Dzieci milkną, gdy słyszą wysokie tony wydobywające się z gardła prowadzącej. Śpiew i muzyka to na tych zajęciach podstawa. Fundacja Kreatywnej Edukacji, która zorganizowała w Inowrocławiu pierwszy kurs dla rodziców z dziećmi w wieku do 3 lat, powstała z inicjatywy osób, które chcą propagować nowe, aktywne metody uczenia się.

Prowadząca zajęcia Jolanta Gawryłkiewicz jest młodą mamą. Ma wykształcenie muzyczne, więc szczególnie uwrażliwiona jest na rozwój muzyczny dzieci. - Praktykujemy i staramy się rozpowszechniać nowatorską teorię uczenia się muzyki, której twórcą jest Edwin Elias Gordon. Profesor Gordon, propagator uczenia muzyki niemowląt i małych dzieci twierdzi,że najważniejszym okresem dla uczenia się jest czas od pierwszych chwil po urodzeniu do ukończenia trzeciego roku życia. Pole do popisu mają więc rodzice- opowiada Jolanta Gawryłkiewicz. Dodaje, że kształcenie muzyczne niemowląt i małych dzieci kształtuje zdolności komunikacyjne. - Mamy uczestników zajęć umuzykalniających obserwują zwiększoną płynność mowy, lepszą dykcję u swoich dzieci. Maleństwa znacznie łatwiej i na dłuższy czas potrafią się koncentrować,co oczywiście wpływa na ich rozwój intelektualny.

Słuch od urodzenia

Głównym celem zajęć prowadzonych przez fundację jest rozwój muzyczny dzieci. - Przed wojną nauczyciel najmłodszych klas musiał umieć grać na instrumencie po to, by móc z dziećmi muzykować. Mój dziadek na przykład uczył matematyki, grał na skrzypcach i śpiewał z dziećmi - mówi Miłosz Gawryłkiewicz, również muzyk, mąż pani Jolanty. Zapewnia, że każdy rodzi się z doskonałym słuchem muzycznym. - To później, w miarę upływu czasu pod wpływem braku odpowiednich bodźców, te umiejętności się zatraca - dodaje.

"Gazeta Pomorska", 17 listopada 2006 r.

Staś już się kręci

Tola, jeszcze zanim się urodziła, ćwiczyła słuch na uniwersytecie u profesor Zwolińskiej. Teraz Tola ma już cztery miesiące i dwa tygodnie. Nie opuszcza zajęć, robi postępy.

Zajęcia na bydgoskim uniwersytecie. "O", jak fajnie. Można się uczyć zaraz po urodzeniu. Że "O" ma w głowie pstro. Że kąpało się w rosole, tańczyło tango na stole. (Fot. Tomasz Czachorowski)

Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, poniedziałek, godzina 16.00, zaraz się zacznie. Schodzą się gaworzący studenci, niektórzy potrafią już chodzić. Inni kołyszą się na rękach u mamy. Ola ma 19 miesięcy, Tola cztery, Mateusz - pięć... Sala w lustrach, w tle muzyka jazzowa. Można się położyć na podłodze i wodzić wielkimi oczami za profesor Zwolińską, która ma długie, czarne włosy związane w kitkę.

Kubuś Gadziński (jutro skończy piąty miesiąc) tuli się do taty. Na zajęcia zawsze przyjeżdża z tatą i z babcią. Wybrać się na uniwersytet, to dla nich nie taka prosta rzecz. Mieszkają na wsi, pod Nakłem. To wyprawa, dojazd kłopotliwy, korki.

- Ale warto - mówi tato Kuby. Jest nauczycielem wuefu i trenerem piłkarskim. Zawodnikom zaleca ćwiczenia przy muzyce, zauważył, że to wpływa na koordynację ruchową.

Jak mówić do dziecka w brzuchu

Dziecko, zanim się urodzi, śni. Na przykład o ruszaniu ręką. Albo o dźwiękach. Już między czwartym, a piątym miesiącem zaczyna reagować na bodźce akustyczne. Silny dźwięk lub wibracja budzą płód ze snu, wywołują szybsze bicie serca. Dziecko potrafi dostosować swą aktywność do słyszanych dźwięków. Na przykład skacze w rytm bębna. Uczy się znaczenia tego, co słyszy.

Badania prowadzone przez amerykańskich naukowców sugerują, że po tym, jak płód reaguje na dźwięk, można przewidzieć, jaką będzie osobowością po urodzeniu. Dzieci, które w okresie płodowym reagują wolno i słabo - później, jako dorośli są konkretni, bez wybujałej fantazji, kontrolują swoje emocje, nie wpadają w panikę w sytuacji zagrożenia. Dzieci, które w okresie prenatalnym na każdy dźwięk reagują szybko i bardzo żywo, mogą być nadpobudliwe, emocjonalnie nadwrażliwe, ale przy tym twórcze, z bujną wyobraźnią.

Naukowcy od dawna tłumaczą matkom, jak ważne jest to, co mówią i czego słuchają w czasie ciąży. Dziecku ponoć nic z tego nie umknie: słyszy, reaguje, zapamiętuje. Wiemy, że przed i zaraz po urodzeniu preferuje muzykę Vivaldiego i Mozarta. Wiemy, że raczej nie przepada za Beethovenem i Brahmsem.
Coraz więcej jest eksperymentów wykorzystujących dźwięki w nauce, leczeniu zaburzeń słuchu, autyzmu, dysleksji, nadpobudliwości psychoruchowej. Dźwięki dynamizują korę mózgową, poprawia się koncentracja, pamięć, wzrasta kreatywność.

Zawrotną karierę, także w Polsce, robi termin "efekt Mozarta": dzieci poddaje się terapii wykorzystując specjalnie dobrane kompozycje muzyki klasycznej i chorałów gregoriańskich (to ma wpływać na rozwój języka, pamięci, poczucia przestrzeni).

Oferuje się też nagrania dudnienia binaturalnego (różnicowego, dwuusznego) - można kupić 41 minut dudnienia, a w tle szum morskich fal, albo odgłos zanurzania się. Ma przypominać to, co zapamiętaliśmy z życia płodowego, przywoływać tamto poczucie bezpieczeństwa i pomagać w koncentracji.

- Kiedyś jedna z nauczycielek w przedszkolu puściła taką płytę w czasie leżakowania. Dzieci zaczęły się moczyć - mówi Mirosława Gawryłkiewicz z bydgoskiego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego. Woli inaczej stymulować maluchy. Razem z prof. Ewą Zwolińską od lat hołdują teorii gordonowskiej - w 1996 założyły Polskie Towarzystwo Edwina Eliasa Gordona. Namawiają, żeby śpiewać dzieciom, także tym, które jeszcze się nie urodziły. Bo, jak tłumaczą, głos to pierwszy z instrumentów. A dzieci na początku swego istnienia nie mają nic innego do roboty, tylko słuchać.

Idzie Jaś, idzie Staś

Ola, która ma już 19 miesięcy, może nie tylko słuchać, ale wirować w kółko. Julka też wiruje. Dominik chowa się za krzesłem. Ale zaraz zejdą się, usiądą w kółku. Prof. Zwolińska śpiewa czystym głosem Rozpoczynajkę:
Podajmy sobie ręce,
już powitania czas...

W kółku dzieci, mamy. Śpiewają. Ze słowami albo bez słów. Po polsku. Po angielsku. Szybko. Wolno. Raz słychać skrzypce, raz trąbkę. Raz jest molowo, raz durowo. Na zasadzie kontrastu dobiera się metrum, tempo, barwę.
Hello, How are you...
Albo: Idzie Jaś, idzie Staś, idzie też Marysia...

Śpiewając można poskakać. Albo się do siebie przytulić. Można nawet nauczyć się liter. Dzieci są ciekawe, "Kiedy małe "i" na tapczanie śpi... Albo weźmy "U" - zaświadczam własnym długopisem, "U" jest wielkim urwisem.
Z kolei "O" ma w głowie pstro. "Kąpało się w rosole, tańczyło tango na stole"... Dzieci, które umieją już stać na nogach, przy tej piosence zaraz kręcą się w kółko. A z dziećmi kręcą się mamy, a z mamami prof. Zwolińska, a z nią, oczywiście, Mirosława Gawryłkiewicz. Zajęcia oparte na teorii Gordona trudno poprowadzić w pojedynkę.

Taka okazja się nie powtórzy

Edwin Elias Gordon - profesor z University of Carolina, muzyk jazzowy, pedagog, psycholog muzyki, ma 79 lat, a gdy przyjeżdża do Polski, śpiewa i turla się po podłodze z niemowlakami. Powiedział kiedyś, że ci, którzy dużo wiedzą o rozwoju człowieka, chcieliby jak najdłużej być dzieckiem. Zdają sobie bowiem sprawę, że możliwości uczenia się nigdy nie są większe niż w chwili narodzin.

Teoria Gordona zakłada, że najważniejszym okresem dla uczenia się jest czas od pierwszych chwil po urodzeniu do ukończenia trzeciego roku życia. Kolejnym, ważnym etapem rozwoju są następne dwa lata. Warto więc oddziałowywać na dziecko w tym czasie. A najlepiej zacząć jeszcze przed urodzeniem. To, czego maluch doświadczy w brzuchu mamy i w ciągu pierwszych pięciu lat życia, tworzy podstawę dla całej późniejszej edukacji. Gordon jest przekonany, że im wcześniej dziecku damy tę podstawę, tym więcej później skorzysta. I odwrotnie - im później zaczniemy, tym gorsze będą efekty w przyszłości. Po raz drugi nie powtórzy się okazja do nadrobienia zaniedbań.

Tola słucha rytmiczanek

Jolanta Gawryłkiewicz (po szkole muzycznej, studiach ekonomicznych) jest synową Mirosławy, wiceprzewodniczącej gordonowskiego towarzystwa. Nic więc dziwnego, że jak zaszła w ciążę, śpiewała dziecku, chodziła do teściowej na zajęcia grupy eksperymentalnej. Zajęciami na bydgoskim uniwersytecie zainteresowała swoją koleżankę, Martę Danak (w ciążę zaszła miesiąc wcześniej, filolog, pracuje w świetlicy terapeutycznej, znają się z Jolą z podstawówki). Zaczęły się spotykać, obie z brzuchami, śpiewające. Później chodziły do szkół rodzenia, namawiały inne mamy do śpiewania. Aż zabrakło miejsca w grupach eksperymentalnych na uniwersytecie. Wpadły na pomysł, żeby założyć Fundację Kreatywnej Edukacji. Nawiązały współpracę ze szkołami rodzenia i z bydgoską Akademią Muzyczną, uczelnia odstąpiła im salę, więc tam też będą zajęcia z niemowlakami.

- Chcemy propagować nowe, aktywne motody uczenia się - mówią. Polubiły to, co wymyślił Gordon. Widzą, że ich dzieciom pomaga. Mati, syn Marty, jest spokojny. Duży, jak na swoje pięć miesięcy, pogodny, ciekawy świata. Uwielbia, jak mu śpiewać, słucha uważnie. Tola, córka Joli, szczególnie lubi słuchać rytmiczanek. Gdy skończyła czwarty miesiąc, powiedziała: Ma-ma. Zwykle dzieci zaczynają mówić w ósmym, dziewiątym miesiącu.

Naród nie usłyszy artysty

Staś Opaliński ma siedem lat, jest w pierwszej klasie szkoły muzycznej. Płynnie czyta, pisze. Od dwóch lat gra na pianinie. Pierwszy nauczyciel, do którego trafił, powiedział, że Staś ma słuch absolutny.

Mama, krótko po tym, jak się urodził, zabierała go na zajęcia opracowane zgodnie z teorią Gordona (najpierw dziecko słucha, gromadzi dźwięki z otoczenia, później porusza się i paple w odpowiedzi na nie, z czasem naśladuje). Zabierała też córki: Jadzię i Tereskę (obie grają na instrumentach, śpiewają, młodsza, czteroletnia ładnie już pisze). Tworzą rozśpiewaną rodzinę (łącznie z dwuletnim Stefankiem, który szybko łapie rytm). Choć Opalińscy nie mają wykształcenia muzycznego, ich dzieci z muzyką są obyte. - Mnie w szkole nie nauczono nawet czytać nut - mówi Opalińska. Bardzo nad tym ubolewa.

- W Polsce nie ma muzycznej edukacji, została pogrzebana. Kształcą się tylko artyści, i to chyba dla samych siebie, bo naród ich nie słyszy. Głuchy - wzdycha prof. Zwolińska. - Próbujemy oddolnie poprawić sytuację. Uczymy, jak się powinno pracować z dziećmi.

Skacze jak piłeczka

Prof. Zwolińska śpiewa maluchom. Dostają chusteczki: żółte, zielone, fioletowe. Machają. Ola macha, Julka. Kubuś jest za mały, leży na wielkiej, kolorowej piłce i skacze w rytm, jak piłeczka: Kolory, kolory muzyka ma. W kolory, kolory z muzyką graj...

Zaraz będzie koniec zajęć. Jeszcze tylko bańki mydlane. Uwielbiają bańki, rozpływają się w każdą stronę. Jak dźwięki.

- Wszystkie dzieci powinny śpiewać, grać. Cieszyć się tym - powie po zajęciach prof. Zwolińska.

Twierdzi, że to co robią na uniwersytecie, mógłby robić każdy, kto ma przygotowanie muzyczne. - Ale nie każdemu chce się kulać z dziećmi.

Małgorzata Święchowicz
Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć